σησαμίς
σησᾰμ-ίς, Dor. σᾱσᾰμίς, ίδος, ἡ,
- = σησαμῆ, Stesich. 2, Eup. 163, Antiph. 78.
- II = σησαμοειδὲς τὸ μέγα, Ps.- Dsc. 4.149.
σησαμίς, ίδος (ἡ) [ᾰῐδ]
1 gâteau de sésame et de miel, Stésich. fr. 2 Bgk ; Eup. et Ephipp. (Com. fr. 2, 494 ; 3, 330) ||
2 autre n. de la plante σησαμοειδὲς μέγα, Diosc. Noth. 4, 152 ||
➳ Dor. σασαμίς, Stésich. l. c.
Étym. σησάμη.
σησαμίς, ίδος, ἡ,
1) = σησαμῆ, späterer Ausdruck nach Schol. Ar. Pax 834 ; Ath. XIV.646f ἐκ μέλιτος καὶ σησάμων πεφρυγμένων καὶ ἐλαίου σφαιροειδῆ πέμματα, mit Beisp. aus Eupol. u. Antiphan.
2) eine Pflanze, sonst σησαμοειδὲς μέγα, Diosc.
1) = σησαμῆ, späterer Ausdruck nach Schol. Ar. Pax 834 ; Ath. XIV.646f ἐκ μέλιτος καὶ σησάμων πεφρυγμένων καὶ ἐλαίου σφαιροειδῆ πέμματα, mit Beisp. aus Eupol. u. Antiphan.
2) eine Pflanze, sonst σησαμοειδὲς μέγα, Diosc.