σκαλμός
σκαλμός, the pin
σκαλμός, ὁ,
- pin or thole to which the Greek oar was fastened by the τροπωτήρ, h.Hom. 7.42, A. Pers. 376, E. Hel. 1598, IT 1347; ὑπομόχλιον ὁ σ. γίνεται Arist. Mech. 850b11; κατὰ σκαλμὸν ἐρέσσειν (opp. paddle) Arr. Ind. 27.5:—of the πριαπίσκος in the βάθρον Ἱπποκράτους, Ruf. ap. Orib. 49.26.6.
- II σ. θρανίτης a bank or bench of rowers, Plb. 16.3.4.
- III = σκαλισμός I, POxy. 1631.12 (iii A.D.).
σκαλμός, οῦ (ὁ) cheville où l’on fixe la rame au plat-bord du navire, Hh. 6, 42 ; Eschl. Pers. 376 ; Eur. I.T. 1347, etc. ; Arstt. Mech. 4, 1 ; A. Rh. 1, 379, 392 ; σκ. θρανίτης, Pol. 16, 3, 4, rameur de l’étage le plus élevé, litt. « cheville pour les rameurs du plat-bord ».
Étym. σκάλλω 1.
σκαλμός, ὁ, der Pflock am Seitenbord des Schiffes, od. das Lager, worauf das Ruder ruht u. angebunden wird, der Dallen ; τρωποῦτο κώπην σκαλμὸν ἀμφʼ εὐήρετμον, Aesch. Pers. 368 ; ἐπὶ σκαλμῶν πλάτας ἄγοντες, Eur. I.T. 1347 ; Hel. 1614 ; in Prosa, Pol. 16.3.4 ; vgl. Böckh Att. Seew.
σκαλμός, οῦ, ὁ,
- the pin or thole to which the Greek oar was fastened by a thong (τροπωτήρ) , Aesch., Eur.