σκνιποφάγος
σκνιποφάγος, eating
σκνῑποφάγος [ᾰ], ον,
- eating σκνῖπες, Arist. HA 593a3.
σκνιπο·φάγος, ος, ον [ῑᾰ] qui se nourrit de petits vers, Arstt. H.A. 8, 3, 7.
Étym. σκνίψ, φαγεῖν.
σκνιποφάγος, Arist. H.A. 8.3.