σκνιπαῖος
σκνιπαῖος, dark
σκνῑπαῖος, α, ον, (σκνιπός (B))
- v.l. for σκνιφαῖος in Theoc. 16.93.
σκνιπαῖος, α, ον [ῑ] qui est dans l’obscurité, Thcr. Idyl. 16, 93.
Étym. κνίψ.
σκνιπαῖος, [ῑ], dunkel, finster, ὁδίτης, ein in Dunkeln, in der Dämmerung gehender Wanderer, Theocr. 16.93.
σκνιπαῖος
σκνῑπαῖος, α, ον
- dark, σκν. ὁδίτης a wanderer in the twilight, Theocr. from σκνῑπός