σκληρυντικός
σκληρυντικός, hardening
σκληρ-υντικός, ή, όν,
- hardening, Dsc. 1.39, Gal. 11.710.
σκληρυντικός, ή, όν, qui a la propriété de rendre dur, Diosc. 1, 48 ; Orig. 2, 263 Migne.
Étym. σκληρύνω.
σκληρυντικός, hart machend, verhärtend, Medic.