σκορπιόδηκτος
σκορπιόδηκτος, stung by a scorpion
σκορπιό-δηκτος, ον,
- stung by a scorpion, Dsc. 1.4 codd. (-πληκτος Wellm., cf. cap.6), Gp. 12.13.6.
σκορπιό·δηκτος, ος, ον, mordu par un scorpion, Diosc. 1, 4 ; Geop. 12, 13, 6.
Étym. σκ. δάκνω.
σκορπιόδηκτος, vom Skorpion gebissen, Sp.