σκορπισμός
σκορπισμός, scattering
σκορπ-ισμός, ὁ,
- scattering, Ph. 1.82, Artem. 2.30, Aq., Sm., Thd. Je. 25.34 (32.20), Dam. Pr. 394; φλεγμονῶν Hippiatr. 70.
σκορπισμός, οῦ (ὁ) dispersion, Aqu. Jer. 25, 34 ; Phil. 1, 82 ; Artém. 194 Reiff.
Étym. σκορπίζω.
σκορπισμός, ὁ, Zerstreuung, K.S.