σκυλάω
σκῡλ-άω, = σκυλεύω, dub. in AP 3.6 (Inscr. Cyzic.), Eust. 1072.64.
σκυλάω-ῶ [ῡ] outrager, profaner, Anth. 3, 6.
Étym. cf. σκυλεύω.
σκυλάω, [ῡ], seltene Form für σκυλεύω, τὰν θεόν, schänden, Epigr. Cyzic. 13 (III.13).