σκυλεία
σκυλεία, despoiling, plundering
σκῡλ-εία, ἡ,
- despoiling, plundering, LXX 1 Ma. 4.23.
σκυλεία, ας (ἡ) [ῡ] action de dépouiller un ennemi tué, d’où spoliation en gén., Spt. 1 Macc. 4, 23.
Étym. σκυλεύω.
σκυλεία, [ῡ], ἡ, Plünderung, Beraubung, bes. des getöteten Feindes, Maccab.