σκυλακοκτόνος
σκυλακοκτόνος, dog-killing
σκῠλᾰκο-κτόνος, ον,
- dog-killing, Glycon ap. Heph. 10.2.
σκυλακο·κτόνος, ος, ον [ῠᾰ] qui tue les jeunes chiens, Glycon p. 1057 Bgk.
Étym. σκ. κτείνω.
σκυλακοκτόνος, Hunde tötend, ὀδούς, poet. bei Hephaest. p. 33.