σκωπτόλης
σκωπτόλης, a mocker, jester
σκωπτόλης, ου, ὁ,
- mocker, jester, Ar. V. 788, D.C. 46.18, etc.
σκωπτόλης, ου (ὁ) moqueur, qui lance des mots piquants, Ar. Vesp. 788 ; DC. 46, 18, etc.
Étym. σκώπτω ; pour la format. cf. μαινόλης de μαίνομαι.
σκωπτόλης, ὁ, Spaßmacher, Possenreißer, Spötter ; Ar. Vesp. 788 ; DC. 46.18 ; vgl. Lobeck zu Phryn. p. 613.
σκωπτόλης, ου, ὁ,
from σκώπτω
- a mocker, jester, Ar.