σκῶμμα

σκῶμμα, ατος, τό, (σκώπτω)

• jest, gibe, Eup. 159.15, 244, Ar. Nu. 542, Pax 750, Pl. 316, Pl. R. 452b, etc.; ἐν σκώμματος μέρει by way of a joke, Aeschin. 1.126; εἰς γέλωτα καὶ σκώμματʼ ἐμβαλεῖν D. 54.13; εἰς σ. καταστῆναι Lys. Fr. 75; σ. παρὰ γράμμα a pun, Arist. Rh. 1412a29; it generally implies scurrility, but not necessarily, v. EN 1128a30, cf. Thphr. ap. Plu. QConv. 2.631e.

σκῶμμα, τό, Scherz-, Spottrede, Neckerei, Witz ; Ar. Pax 734, Plut. 316 ; Plat. Euthyphr. 11c ; τὰ τῶν χαριέντων σκώμματα, Rep. V.452b ; Xen. Cyr. 2.2.28 ; εἰς γέλωτα καὶ σκώμματα ἐμβαλεῖν, Dem. 54.13.

σκῶμμα, ατος, τό, σκώπτω

• a jest, joke, gibe, scoff, Ar.; ἐν σκώμματος μέρει by way of a joke, Aeschin.; σκ. παρὰ γράμμα a pun, Arist.