σπαρτίον

σπαρτίον, τό,

• Dim. of σπάρτον, small cord, Ar. Pax 1247, Aeschin. Socr. 41 D., Philippid. 12, LXX Ge. 14.23, Jo. 2.18; of the cord (s) of a bedstead, Arist. Mech. 856b11, 18, Poll. 10.36: pl. of one rope, Arist. Pr. 888a21.
• • II cord by which the beam of a balance is suspended, Mech. 850a3, 852a20.
  • • 2 = σπάρτον I.2, LXX Jb. 38.5, Ez. 40.3.
  • III Spanish broom, Spartium junceum, Dsc. 4.154; cf. λινόσπαρτον.

σπαρτίον, τό, dim. von σπάρτη, σπάρτον, ein kleiner Strick ; Ar. Pax 1213 σπαρτίοις ἠρτημένην πλάστιγγα πρόσθες, Schol. ἔκδησόν τι μεσαίτατον σπάρτῳ, ἵνα τρυτάνη γένηται. Auch der Mittelpunkt des Waagebalkens, an welchem die Waage aufgehängt wird, die Schere, Arist. mechan. 2.3. – Auch = σπάρτος, der Strauch, Diosc.

σπαρτίον, ου, τό, Dim. of σπάρτον

• a small cord, Ar.