σπάρτη
σπάρτη, rope
σπάρτη, ἡ,
- = σπάρτον, rope or cord (v. σπάρτος, ὁ), Ar. Av. 815 (with a play upon Sparta), cf. Cratin. 110; μαντεύεσθαι . . τῇ τῶν σπαρτῶν διατάσει dub. l. in Alciphr. 2.4.15.
- 2 = σπαρτίον III, Gal. 12.129.
- II = στάθμη, plumbline, Hsch.: cf. σπάρτος II.2.
σπάρτη, ης (ἡ)
1 corde tressée avec du genêt, Ar. Av. 815 ; Alciphr. 2, 4, 15 ||
2 cordeau enduit de rouge ou de noir pour tracer des lignes sur la pierre, Crat. (Poll. 10, 186).
Étym. cf. σπαρτός.
σπάρτη, ἡ,
1) ein (bes. ein von σπάρτος gedrehter) Strick, Alciphr. 2.4 u. a.Sp.
2) wie στάθμη, die Richtschnur oder Schmitze der Zimmerleute und Maurer ; Cratin. bei Poll. 10.186 ; Hesych. – Vgl. σπάρτος.
1) ein (bes. ein von σπάρτος gedrehter) Strick, Alciphr. 2.4 u. a.Sp.
2) wie στάθμη, die Richtschnur oder Schmitze der Zimmerleute und Maurer ; Cratin. bei Poll. 10.186 ; Hesych. – Vgl. σπάρτος.
κατάδησον δεσμοῖς ποιήσας σπάρτα καὶ οὕτω κατάθου
átalo con cuerdas que habrás hecho con esparto y así deposítalo
λαβὼν σπάρτας βιβλίνας πλατείας ἀπόδησον εἰς τὰς δʹ γωνίας τοῦ χωρήματος
toma unas cuerdas de papiro y átalas a las cuatro esquinas del lugar
σπάρτη, ἡ,
= σπάρτον, Ar.
with a play upon Sparta