σπαρτόδετος
σπαρτόδετος, bound with σπάρτος
σπαρτόδετος, ον, (δέω A)
- bound with σπάρτος, Opp. C. 1.156, 4.415.
σπαρτό·δετος, ος, ον, lié avec une corde de genêt, Opp. C. 1, 156, etc.
Étym. σπάρτη, δέω.
σπαρτόδετος, mit σπάρτος gebunden u. befestigt, Opp. Cyn. 1.156.