σπαρτιοχαίτης
σπαρτιοχαίτης, with ropy hair
σπαρτιοχαίτης, ου, ὁ,
- with ropy hair, Pl.Com. 124.
σπαρτιο·χαίτης, ου [ῐ] adj. m. aux cheveux en broussaille, Plat. com. 2-2, 656 Mein.
Étym. σπαρτίον, χαίτη.
σπαρτιοχαίτης, ὁ, wie σπαρνοπόλιος, mit zerstreutem Haare ; Plat. com. bei Aspas. zu Arist. Eth. Nic. 4.7 ; s. Lobeck Phryn. 662.