σπασμός

σπασ-μός, ὁ,

• = σπάσμα I.2, convulsion, spasm, Hdt. 4.187, Hp. Aph. 2.26, Th. 2.49, Sor. 1.46, al.; βρυχώμενον σπασμοῖσι S. Tr. 805; fit of epilepsy, Hp. Coac. 350; ἐπιληπτικοὶ σ. Sor. 1.96: metaph., ἔθαλψεν ἄτης σ. S. Tr. 1082.
• • II priapism, Ar. Lys. 845.
  • III violent agitation, as of the sea, D.S. 3.44, Plu. Cic. 32, App. BC 5.90.
  • IV drawing, μαχαιρῶν LXX 2 Ma. 5.3.

σπασμός, ὁ, = σπάσις, Zuckung, Krampf ; βρυχώμενον σπασμοῖσι, Soph. Trach. 802, vgl. 1072 ; Ar. Lys. 845, 1089, in obszönem Sinne ; Her. 4.187 ; Thuc. 2.49 u. Sp.

σπασμός, οῦ, ὁ, σπάω

• a convulsion, spasm, Hdt., Soph.