σπινθήρ

σπινθ-ήρ, ῆρος, ὁ,

• spark, Ar. Pl. 1053, Arist. Ph. 205a12, Cael. 276a4; of a meteor, τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται Il. 4.77: metaph., ἐμβαλὼν σ. Μεγαρικοῦ ψηφίσματος ἐξεφύσησεν πόλεμον Ar. Pax 609; ἐκ τούτου τοῦ σ. ἐξεκαύθη πόλεμος Plb. 18.39.2; ὀφθαλμοὺς σπινθῆρας ἔχεις AP 12.196 (Strat.), cf. LXX Wi. 11.18.

σπινθήρ, ῆρος, ὁ, Funke, τοῦ δέ τε (ἀστέρος) πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται, Il. 4.77, es sprühen Funken von ihm ; ὀφθαλμοὺς σπινθῆρας ἔχεις, Strat. 38 (XII.196); ἐκ τούτου τοῦ σπινθῆρος ὁ πρὸς αἰτωλοὺς ἐξεκαύθη πόλεμος, Pol. 18.22.2 ; Sp.

σπινθήρ

-ῆρος, ὁ.

A spark Il. 4.77.

σπινθήρ , ῆρος: spark, pl., Il. 4.77†.

σπινθήρ, ῆρος, ὁ,

• a spark, Lat. scintilla, Il., Ar.