σπιθαμιαῖος
σπιθαμιαῖος, a span long, broad
σπῐθᾰμ-ιαῖος, α, ον,
- a span long, broad, etc., Hp. Art. 72, Arist. HA 630a33, Pol. 1326a40, Plb. 6.22.4, etc.
σπιθαμιαῖος, α, ον [ῐᾰ] long d’un empan, Hpc. Art. 834 ; Arstt. H.A. 9, 45, 4.
Étym. σπιθαμή.
σπιθαμιαῖος, von einer Spanne, eine Spanne lang, Pol. 6.22.4, 34.10.9 u. a.Sp.