σταθηρός

στᾰθηρός, στᾰθηρότης,

• late forms of σταθερός, σταθερότης, the former in Ph. 1.244, Iamb. Comm.Math. 34 (Adv. -ρῶς Mich. in EN 592.24), the latter in Eustr. in EN 98.33.