στεφανηπλόκος
στεφανηπλόκος, plaiter of wreaths
στεφᾰνηπλόκ-ος (parox.), ὁ, ἡ, Dor. στεφᾰνᾱπλ- Rev.Arch. 22 (1925).63 (Callatis):—
- plaiter of wreaths, Thphr. HP 6.8.1, BGU 1528.1 (Ptolemaic), Plu. QConv. 2.645f; also στεφανοπλόκος, Parmenio ap. Ath. 13.608a, Dsc. 3.75, 4.71, PLond. 1.125.35 (iv A.D.).
στεφανη·πλόκος, ος, ον [ᾰ] qui tresse des couronnes, Th. H.P. 6, 8, 1 ; Plut. M. 645f.
Étym. στεφάνη, πλέκω.
στεφανηπλόκος, Kränze flechtend, Theophr., Plut.
στεφανηπλόκος
στεφᾰνη-πλόκος, ον,
πλέκω
- plaiting wreaths, Plut.