στεφανοῦχος
στεφανοῦχος, wearing a crown
στεφᾰνοῦχος, ον,
- wearing a crown, AP 7.88 (D.L.).
στεφανοῦχος, ος, ον [ᾰ] qui a une couronne ou des couronnes, DL. 1, 73.
Étym. στέφανος, ἔχω.
στεφανοῦχος, einen Kranz od. Kränze habend, DL. 1.73.