στερρότης
στερρότης, hardness, firmness
στερρό-της, ητος, ἡ, (στερρός (A))
- hardness, firmness, τοῦ πάγου, of ice that will bear, Plu. Sollert. 2.969a; [τῶν ἀτόμων] Epicur. Fr. 282: metaph., firmness, Ph. 1.276.
- II (στερρός (B)) barrenness, Arist. GA 773b27.
στερρότης, ητος (ἡ) solidité, fermeté, Arstt. G.A. 2, 5 ; Plut. M. 968f, 1111a, 1116c ; fig. Plut. M. 446f ; comme titre de respect « votre Fermeté », Bas. 4, 468 ; Naz. 3, 220 edd. Migne.
Étym. στερρός.
στερρότης, ητος, ἡ, = στερεότης, Härte, Festigkeit ; Arist. gen.an. 4.5 ; Plut.