στηρικτικός
στηρικτικός, stationary
στηρ-ικτικός, ή, όν,
- stationary, of planetary phases, Procl. Hyp. 5.87.
στηρικτικός, ή, όν, stationnaire, Procl. Hyp. p. 62, 30.
Étym. στηρίζω.