στημονονητικός
στημονονητικός, of spinning
στημονο-νητικός, ή, όν, (στήμων, νέω B) τέχνη σ. the art
- of spinning, Pl. Plt. 282e, cf. Poll. 7.30, 209.
στημονο·νητικός, ή, όν, qui concerne la préparation de la chaîne (litt. l’art de filer la chaîne) d’une étoffe, Plat. Pol. 282e.
Étym. στήμων, νέω.
στημονονητικός, ή, όν, bessere Lesart für στημονικός, Plat. Polit. 282e, ἡ, die Kunst des Webens, Poll. 7.30.