στημορραγέω
στημορραγέω, to be torn to shreds
στημορρᾰγέω, (ῥήγνυμι) intr.,
- to be torn to shreds, λακίδες σ. ἐσθημάτων A. Pers. 836.
στημο·ρραγέω-ῶ [ᾰ] se rompre, éclater, en parl. de la trame d’une étoffe, Eschl. Pers. 836.
Étym. στήμων, ῥήγνυμι.
στημορραγέω, die Fäden des Aufzugs zerreißen ; intr. vrbdt Aesch. Pers. 822 λακίδες ἀμφὶ σώματι στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων, die Lumpen der Gewänder zerfallen, ihre Fäden lösen sich.
στημορραγέω
στημορ-ρᾰγέω,
- intr. to be torn to shreds, Aesch.