στήριγμα
στήριγμα, a support
στήριγ-μα, ατος, τό,
- support, foundation, χερὸς . . στηρίγματα the support of oneʼs hand, E. IA 617; στηρίγματʼ οἴκου, of children, Trag.Adesp. 427; θνητῶν σ. κραταιόν Orph. H. 18.7; περιπλοκῆς δεῖται καὶ στηρίγματος Plu. QConv. 2.649c, cf. Ph. 1.644: in pl., of a tower, J. BJ 2.17.8.
- 2 = στῆριγξ 2, Nicostr.Com. 39 (στήριγγα cj. Kock), Plu. Cor. 24.
- 3 = στεῖρα (A), στερέωμα 3, Nonn. D. 40.451.
- 4 = στερέωμα 4, PMag.Lond. 121.509.
- 5 τὸ λοιπὸν τοῦ σ. the rest of the multitude, LXX 4 Ki. 25.11.
- 6 pl., surgical supports, = ἀποστηρίγματα, distd. fr. ἑρμάσματα, Gal. 18(2).917.
στήριγμα, ατος (τὸ)
1 soutien, appui, Eur. I.A. 617 ; Plut. M. 649b ||
2 c. στῆριγξ 2 ; Nicostr. 3, 290 Com. fr. ; Plut. Cor. 24 ||
3 c. στεῖρα ou στερέωμα, Nonn. D. 40, 451.
Étym. στηρίζω.
στήριγμα, τό, das Gestützte, die Stütze ; χερὸς στηρίγματα, Eur. I.A. 617 ; Plut. Symp. 3.2.2.
pues tú eres el que te has sentado sobre el sagrado firmamento con una luz invisible
στήριγμα, ατος, τό,
- 1a support, Eur.
- 2= στῆριγξ 2, Plut.