στιφρός
στιφρός, firm, solid
στιφρός, ά, όν,
- firm, solid, Men. in POxy. 1803.1, al.; of olives, Ar. Fr. 141; σκέλη X. Cyn. 4.1, cf. 5.30; πλεκτάνη Crobyl. 7; καυλὸς σαρκώδης καὶ σ. Arist. HA 510b28; of wood, Thphr. HP 3.11.4, 5.1.11 (Comp.); opp. μαδαρός, of flesh, Arist. HA 531b13; opp. ὑγρός, Id. GA 735b18; opp. σομφός, ib. 732b35; τὸ τῶν βατράχων ᾠὸν στερεὸν καὶ σ. ib. 754a34; of persons, stout, sturdy, νεανίας Philostr.Jun. Im. 15, cf. 1, 3.—στρυφνός is a freq. v.l.
στιφρός, ά, όν [ῐ] foulé, serré, compact, d’où fort, robuste, Ar. fr. 190 Dind. ; particul. en parl. du corps, des membres, Xén. Cyn. 4, 1, etc. ; joint à σαρκώδης, Arstt. H.A. 3, 1, 24 ; à στερεός, Arstt. G.A. 3, 3, 3 ; p. opp. à μαδαρός, Arstt. H.A. 4, 6, 9 ; à ὑγρός, Arstt. G.A. 2, 2, 5, etc. ; à σομφός, Arstt. G.A. 2, 1, 16.
Étym. pré-grec, cf. στῖφος.
στιφρός, (ein Wort mit στιβαρός, vgl. στιβρός), dicht zusamnengedrückt, nach Moeris attisch für das hellenistische στριφνός, fest, stark ; σκέλη Xen. Cyn. 4.1, βρόχος 9.13, u. sonst, von derbem, kräftigem, gedrungenem Körperbau, s. Jacobs Philostr. imagg., 596, 604. Vgl. auch Ruhnk. zu Tim. 237.
στιφρός, ά, όν
like στιβαρός
- firm, solid, Xen.