στίμμις
στίμμις, ἡ, v. στίμμι.
στίμμις, ιδος, (ἡ) noir d’antimoine pour se teindre les cils, les sourcils, etc. Antiph. (Com. fr. 3, 103) ; Chœrob. 2, 373, 13 ||
➳ Gén. -εως, Gramm. ; acc. -ιν, Ion (Poll. 5, 101) ; Antiph. l. c.
Étym. cf. στίβι.
στίμμις, ἡ, s. στίμμι.