στυππέϊνος

στυππέϊνος, η, ον,

• of tow, PRev.Laws 103.2 (iii B.C.), condemned by Phryn. 233; also στυππύϊνος, PMich.Zen. 120.3 (iii B.C.); and στιππόϊνος, στιππύϊνος, στιπύϊνος (qq. v.); στύππινος, IG 2(2).1414.26, 1527.34, PCair.Zen. 755.6 (iii B.C.), Ph. Bel. 102.15, D.S. 1.35, cf. II.
• • II metaph., like tow, feeble, γέρων στύππινος Com.Adesp. 855.