συγγνωστός
συγγνωστός, to be pardoned, pardonable, allowable
συγ-γνωστός, όν, also ή, όν Sch. S. Tr. 727:—
- pardonable, allowable, E. Heracl. 435, 981, Ar. Th. 418, Phld. Mort. 20, etc.; συγγνωστόν or συγγνωστά ἐστι, c. inf., S. Fr. 352, E. Alc. 139, Med. 491, 703, cf. Ba. 1039: c. part., αὐτοῖς συγγνωστὰ πλάττουσιν . . they may be forgiven for . ., v.l. in Plu. Comm.not. 2.1083f.
- 2 of persons, σ. τῆς φιλοτιμίας Philostr. VS 1.8.3, cf. Max.Tyr. 4.3: c. part., σ. ἐπικλασθείς for being . ., Plu. Cor. 36, cf. Luc. Anach. 34; σ. εἰ . . Id. DDeor. 9[6].3.
συγγνωστός, ός, όν, pardonnable, excusable, Eur. Her. 435, 981, etc. ; Ar. Th. 418, etc. ; Luc. Salt. 5 ; συγγνωστόν ἐστι ou συγγνωστά ἐστι, avec l’inf. Soph. fr. 323 Dind. ; Eur. Alc. 140 ; Luc. D. deor. 6, 3, c’est chose pardonnable de, que ou si, etc. ; αὐτοῖς συγγνωστόν, avec un part. Plut. M. 1083f, c’est chose pardonnable pour eux de, etc., ils sont excusables de, etc. ; συγγνωστός avec un part. Plut. Cor. 36, (il est) excusable de, etc.
Étym. vb. de συγγιγνώσκω.
συγγνωστός, verziehen, zu verzeihen ; Soph. frg. 323 ; Eur. Hec. 1107 u. öfter ; ξύγγνωστος, Ar. Th. 418.
συγγνωστός
συγ-γνωστός, όν
verb. adj.
- to be pardoned, pardonable, allowable, Eur., etc.:— συγγνωστόν or συγγνωστά ἐστι, c. inf., Eur.