συγκατανεύω
συγκατανεύω, to consent to
συγκατα-νεύω,
- agree, consent to, τοῖς λεγομένοις Plb. 3.52.6, etc.; ἐκείνῳ ἅπαντα -ένευον agreed with him at every point, Id. 7.4.9, cf. 30.1.9: abs., AP 5.286.8 (Agath.).
συγ·κατανεύω : donner son assentiment à, dat. Pol. 3, 52, 6, etc. ; avec double rég. : τινί τι, Pol. 7, 4, 9, à qqn pour qqe ch. ; abs. Anth. 5, 287.
συγκατανεύω, mit oder zugleich bewilligen, Beifall nicken ; Agath. 21 (V.287); τοῖς λεγομένοις, Pol. 3.52.6 ; ἐκείνῳ ἅπαντα συγκατένευον, 7.4.9.
Strong
*†
to agree, consent to: Ac 18:27, WH, mg. (Polyb.).†
συγκατανεύω
fut. σω
- to consent to a thing, τινί Polyb.