συγκαταμείγνυμι

συγκατα-μείγνῡμι,

• mix in with, mingle, blend with, Χάριτας Μούσαις συγκαταμειγνύς E. HF 674 (lyr.); ᾠδαῖς καὶ θαλίαις τὴν ψυχὴν συγκαταμειγνύναι X. Hier. 6.2:— Pass., σ. εἰς τὸ σῶμα to be absorbed into . ., Pl. Plt. 288e; τῷ ὑγρῷ Arist. Mete. 357b7.