συζυγέω
συζυγέω, draw together in a yoke, to be yoke-fellows
συζῠγ-έω,
- draw together in a yoke, to be yoke-fellows, of beasts of draught: hence metaph., ὅπου γὰρ ἰσχὺς συζυγοῦσι καὶ δίκη A. Fr. 381: c. dat., Ζεὺς συζυγεῖ τῇ Ἥρᾳ Procl. in Ti. 1.450 D.
- 2 of soldiers, stand in one rank, Plb. 10.23.7; stand next in rank, Arr. Tact. 7.2, 8.2.
- 3 to be correlative, correspond, ἀντιθέτως Plu. An.procr. 2.1022e; ἀλλήλοις S.E. M. 7.151.
- 4 Gramm., of forms, correspond, c. dat., A.D. Synt. 193.8: abs., ib. 100.22, EM 416.6.
συζυγέω-ῶ, anc. att. ξυζυγέω [ζῠ]
1 être attelé au même joug, être compagnon de joug, fig. Eschl. fr. 311a ||
2 p. anal. être rangé sur une seule ligne, Pol. 10, 21, 7 ||
3 fig. être en corrélation, Plut. M. 10, 22e, etc. ; en parl. de formes grammaticales analogues c. ἁμέ, ὑμέ, σφέ, Dysc. Pron. 388 ; avec un dat. Sext. 224 Bkk.
Étym. σύζυγος.
συζυγέω, zugleich an einem Joche angespannt sein, verbunden sein, ὅπου γὰρ ἰσχὺς συζυγοῦσι καὶ δίκη, Aes ch. frg. 308, von Soldaten, in einer Reihe stehen, Pol. 10.21.7.