συμβαματικός
συμβαματικός, fortuitous
συμβᾰμᾰτικός, ή, όν,
- fortuitous, Ptol. Tetr. 203, Petos. ap. Vett.Val. 112.19.
συμβαματικός, ή, όν [ᾰᾰ] accidentel, Ptol. Tetr. 4, p. 203.
Étym. σύμβαμα.