συνεξαρκέω
συνεξαρκέω, suffice
συνεξ-αρκέω,
- suffice, Str. 14.1.41.
συν·εξαρκέω-ῶ, suffire également, Str. 648.
συνεξαρκέω, (ἀρκέω), mit od. zugleich hinreichen, Strab.
συνεξαρκέω, suffice