συνημοσύνη
συνημοσύνη, agreements, covenants, solemn promises
συνημοσύνη, ἡ, in pl.,
- agreements, covenants, Il. 22.261.
- II ties of friendship or relationship, A.R. 1.300, 3.1105: sg., Thgn. 284, as v.l. for φιλημοσύνῃ.
συνημοσύνη, ης (ἡ) [οσῠ]
1 convention, engagement, Thgn. 284 ; au plur. Il. 22, 261 ; A. Rh. 1, 300 ||
2 liens d’amitié, au pl. A. Rh. 3, 1105.
Étym. συνήμων.
συνημοσύνη, ἡ, Verbindung, Vereinigung, übertr., = συνθήκη, Uebereinkunft, Vertrag ; μή μοι, ἄλαστε, συνημοσύνας ἀγόρευε, Il. 22.261 ; μήθʼ ὅρκῳ πίσυνος μήτε συνημοσύνῃ, Theogn. 284 ; auch Verwandtschaft, Ap.Rh. 3.1105.
συνημοσύνη
-ης, ἡ
[συνίημι.]
A covenant, agreement or compact Il. 22.261.
συνημοσύνη (ἵημι): only pl., compacts, Il. 22.261†.
συνημοσύνη, ἡ,
- used in pl., like συνθῆκαι, agreements, covenants, solemn promises, Il. from συνήμων