συνήχησις
συνήχησις, sounding in accord
συνήχ-ησις, εως, ἡ,
- sounding in accord, Thphr. Fr. 89.8, Ph. 2.226, Plu. An.procr. 2.1021b.
συνήχησις, εως (ἡ) consonance, accord, Phil. 2, 226 ; Plut. M. 1021b.
Étym. συνηχέω.
συνήχησις, ἡ, das Mittönen, Zusammenklingen, Plut. an. procr. 17.