συνθέλω
συνθέλω, poet. form of συνεθέλω (q.v.): also in Prose, Arist. EN 1167a1, Inscr.Prien. 109.163 (ii B.C.), J. AJ 14.8.1.
συν·θέλω, c. συνεθέλω, Soph. O.C. 1344 ; Eur. H.f. 832, Tr. 62 ; Ar. Av. 851 ; Arstt. Nic. 9, 5.
συνθέλω, (θέλω), = συνεθέλω ; Soph. O.C. 1346 ; Eur. Herc.Fur. 832 ; Ar. Av. 851 ; in späterer Prosa.