συνθετέον
συνθετέον, one must compound
συν-θετέον,
- one must compound, Pl. Cra. 434b, Arist. Pol. 1294a35.
συνθετέον, vb. de συντίθημι, Plat. Crat. 434b ; Arstt. Pol. 4, 9, 1.