σύνθεσις
σύνθεσις, a putting together, composition, combination
- putting together, composition, combination, Pl. Phd. 93a, R. 611b; τῶν λίθων Arist. EN 1174a23, cf. IG 42(1).103.56 (Epid., iv B.C.), 7.3073.92 (Lebad., ii B.C.); τῶν σπονδύλων Sor. 1.102; storage, τῶν μήλων (quinces in a ῥίσκος) Phylarch. 10 J.; but ἐλαιῶν σ. a preserve of olives, Gp. 9.28.2.
- b in concrete sense, junction, ὀστῶν Arist. PA 658b19; συνθέσεις (λέγω τὰς γωνίας) Id. Pr. 910b14.
- 2 in various technical senses:
- a in Grammar, composition, γραμμάτων τε συνθέσεις, i.e. syllables and words, A. Pr. 460, cf. Arist. Metaph. 1092a26; σ. ἔκ τε ῥημάτων γιγνομένη καὶ ὀνομάτων, i.e. sentences, Pl. Sph. 263d, cf. Cra. 431c, Arist. Po. 1458a28, Gal. 15.487; περὶ συνθέσεως ὀνομάτων, title of work by D.H.; also, the juxtaposition of letters in a word, Arist. Rh.Al. 1434b34; of an authorʼs composition, Isoc. 10.11; so ἡ τῶν μέτρων σ. metrical composition, Arist. Po. 1449b35; ἡ τῶν ἐπῶν σ. D.S. 5.74; ἡ τοῦ παίωνος ξ. the way the paeon is made up, Plu. Mus. 2.1143d; the constitution of things, Hp. Virg. 1.
- b Math., synthesis of a problem (opp. ἀνάλυσις), Archim. Sph.Cyl. 2.7, explained in Papp. 634; ἡ κατὰ σ. ἀγωγή synthetic procedure, Id. 412.2.
- c Math., σ. λόγου transformation of a ratio known as componendo, Euc. 5 Def. 14; κατὰ -σιν, = componendo, Archim. Aequil. 2.9.
- d Math., addition, Ph. 1.11, Plu. An.procr. 2.1018c, Dioph. 1 Intr.; καθʼ ἁντινοῦν -σιν however many times added, i.e. whatever number of times taken (multiplied), Archim. Spir. 1:—also as Pythag. name for 2, Anatol. ap. Theol.Ar. 8.
- e in Logic, union of noun and verb or of two objects of thought in a statement, Arist. Int. 16a12, de An. 430a27; also ὁ παρὰ τὴν σ. [λόγος] the fallacy of composition, opp. διαίρεσις, Id. SE 177a33.
- f in Physics, composition of substances, parts of organisms, from their elementary constituents, Id. PA 646a12, Top. 151a23; opp μίξις (combination), Id. GC 328a6.
- g in Medicine, compounding of essences and drugs, τῶν μύρων Thphr. Od. 14, al., cf. D.S. 4.45, Aglaïas 8.
- II combination of parts so as to form a whole, γενέσεις καὶ σ. Pl. R. 533b; ἡ τῶν στρωμάτων σ. Id. Plt. 280b, cf. Arist. PA 645a35, Metaph. 1014b37; in plants, Thphr. HP 5.5.2.
- b in concrete sense, a social or political combination, Arist. Pol. 1276b7; a military formation, Ael. Tact. 18.5.
- III agreement, treaty, Pi. P. 4.168, Fr. 205; πὸς τὰς συνθέσις in accordance with the agreements, IG 5(2).343.41,60 (Orchom. Arc., iv B.C.); ἐκ συνθέσεως by arrangement, D.S. 13.112, etc.; συνθέσεις περὶ γάμων Plu. Sull. 35.
- 2 σ. λόγων making up accounts, Stud.Pal. 4.70.391 (i A.D.); so σ. alone, εἰς σύνθεσιν τῷ βασιλεῖ PTeb. 714.6 (ii B.C.).
- IV set, service (most freq. in Lat. synthesis):
- 1 collection of clothes, wardrobe, Dig. 34.2.38.1; also, dress, gown, costume, suit, σ. τελείας λευκὰς δεκατρεῖς, γυναικείας σ. PHamb. 10.13, 21 (ii A.D.), cf. POxy. 1153.23 (i A.D.), 496.4 (ii A.D.), PSI 10.1117.11, 13 (ii A.D.), Mart. 2.46.4, 5.79.2; synthesinam indutus, Suet. Ner. 51.
- 2 service of plate, σ. πινακίων BGU 781 i 5 (i A.D.), cf. Mart. 4.46.15, Stat.Silv. 4.9.44.
1. samenstelling, combinatie, compositie:
2. overeenkomst:
1) = συνθεσία, Uebereinkunft, Vertrag, Pind. P. 4.168.
2) das Zusammenlegen, στρωμάτων, Plat. Polit. 280b ; Zusammensetzung, γραμμάτων, Aesch. Prom. 458 ; und so bes. stylistische Komposition, ἡ τοιαύτη σύνθεσις ἔκ τε ῥημάτων καὶ ὀνομάτων γιγνομένη, Plat. Soph. 263d ; Zusammensetzung von Arzneimitteln, Theophr. – Logische und mathematische Synthesis, im Ggstz der Analysis, Sp.
- 1agreement σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες P. 4.168 ὤνασσʼ Ἀλάθεια, μὴ πταίσῃς ἐμὰν σύνθεσιν τραχεῖ ποτὶ ψεύδει my good faith fr. 205. 3.
- Ia putting together, composition, combination, Plat.; γραμμάτων συνθέσεις, i. e. syllables and words, Aesch.:—also, of an authorʼs composition, Isocr.
- IImetaph., like συνθεσία, an agreement, treaty, Pind., Plut.
- IIILat. synthesis was a suit of clothes, Mart.; esp. a loose gown, worn at dinner-parties, Mart.
-
…ἐγὼ ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις. καὶ μὴν ἀριθμόν, ἔξοχον σοφισμάτων, ἐξηῦρον αὐτοῖς, γραμμάτων τε συνθέσεις, μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορʼ ἐργάνην. κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμασὶν θʼ, ὅπως θνητοῖς μεγίστων…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἔφη. οὐ ῥᾴδιον, ἦν δʼ ἐγώ, ἀίδιον εἶναι σύνθετόν τε ἐκ πολλῶν καὶ μὴ τῇ καλλίστῃ κεχρημένον συνθέσει, ὡς νῦν ἡμῖν ἐφάνη ἡ ψυχή. οὔκουν εἰκός γε. ὅτι μὲν τοίνυν ἀθάνατον ψυχή, καὶ ὁ…
Plato, Republic
-
…ἀρχόμενον ἀπὸ τελευτῆς. εἰ γὰρ συννοεῖς τὴν οἰκειότητα, τὴν μὲν διετέμομεν ἀπʼ αὐτῆς νυνδή, τὴν τῶν στρωμάτων σύνθεσιν περιβολῇ χωρίζοντες καὶ ὑποβολῇ. μανθάνω. καὶ μὴν τὴν ἐκ τῶν λίνων καὶ σπάρτων καὶ πάντων ὁπόσα φυτῶν ἄρτι…
Plato, Statesman
-
…ἁρμονία. τί δέ, ἦ δʼ ὅς, ὦ Σιμμία, τῇδε ; δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ τινὶ συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται ; οὐδαμῶς. οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι…
Plato, Phaedo
-
…νεῦρα κατὰ λόγον εἴπομεν, δημιουργίαν πᾶσαν ἀφείλομεν · τήν τε αὖ πιλητικὴν ἀφωρισάμεθα καὶ τὴν τρήσει καὶ ῥαφῇ χρωμένην σύνθεσιν, ἧς ἡ πλείστη σκυτοτομική. πάνυ μὲν οὖν. καὶ τοίνυν τὴν τῶν ὁλοσχίστων σκεπασμάτων θεραπείαν δερματουργικὴν καὶ τὰς…
Plato, Statesman
-
…, ; λεγόμενα ; μέντοι θάτερα ὡς τὰ αὐτὰ καὶ μὴ ὄντα ὡς ὄντα, παντάπασιν ὡς ἔοικεν ἡ τοιαύτη σύνθεσις ἔκ τε ῥημάτων γιγνομένη καὶ ὀνομάτων ὄντως τε καὶ ἀληθῶς γίγνεσθαι λόγος ψευδής. ἀληθέστατα μὲν οὖν. τί δὲ…
Plato, Sophist
-
…λαμβάνειν. ἀλλʼ αἱ μὲν ἄλλαι πᾶσαι τέχναι ἢ πρὸς δόξας ἀνθρώπων καὶ ἐπιθυμίας εἰσὶν ἢ πρὸς γενέσεις τε καὶ συνθέσεις, ἢ πρὸς θεραπείαν τῶν φυομένων τε καὶ συντιθεμένων ἅπασαι τετράφαται · αἱ δὲ λοιπαί, ἃς τοῦ ὄντος τι…
Plato, Republic
-
…ῥήματα καὶ ὀνόματα ἔστιν οὕτω τιθέναι, ἀνάγκη καὶ λόγους · λόγοι γάρ που, ὡς ἐγᾦμαι, ἡ τούτων σύνθεσίς ἐστιν · ἢ πῶς λέγεις, ὦ Κρατύλε ; οὕτω · καλῶς γάρ μοι δοκεῖς λέγειν. οὐκοῦν εἰ γράμμασιν…
Plato, Cratylus
-
…τούτοις ὅμοιοι τῶν λόγων διὰ πολλῶν ἰδεῶν καὶ καιρῶν δυσκαταμαθήτων εὑρίσκονταί τε καὶ λέγονται, καὶ τοσούτῳ χαλεπωτέραν ἔχουσι τὴν σύνθεσιν, ὅσῳ περ τὸ σεμνύνεσθαι τοῦ σκώπτειν καὶ τὸ σπουδάζειν τοῦ παίζειν ἐπιπονώτερόν ἐστιν. σημεῖον δὲ μέγιστον · τῶν…
Isocrates, Speeches
-
…γὰρ ἰδέα αὕτη ἐστί, τὸ λέγοντα ὑπάρχοντα ἀδύνατα συνάψαι · κατὰ μὲν οὖν τὴν τῶν ; ἄλλων ; ὀνομάτων σύνθεσιν οὐχ οἷόν τε τοῦτο ποιῆσαι, κατὰ δὲ τὴν μεταφορῶν ἐνδέχεται, οἷον ἄνδρʼ εἶδον πυρὶ χαλκὸν ἐπʼ ἀνέρι κολλήσαντα…
Aristotle, Poetics