σύνθακος
σύνθακος, sitting with
σύνθᾱκ-ος, ον,
- sitting with or together, ἔστι γὰρ Ζηνὶ σ. θρόνων Αἰδώς partner of his throne, S. OC 1267.
- 2 generally, partner, E. Or. 1637, Hipp. 1093.
σύν·θακος, anc. att. ξύν·θακος, ος, ον [ᾱ] qui siège avec, dat. Soph. O.C. 1267 ; Eur. Or. 1637.
σύνθακος, [ᾱ], mit, zugleich, beisammen oder dabei sitzend, Beisitzer, Gefährte ; ἔστι γὰρ καὶ Ζηνὶ σύνθακος θρόνων αἰδὼς ἐπʼ ἔργοις πᾶσι, Soph. O.C. 1269 ; Eur. Or. 1637.
σύνθακος
σύν-θᾱκος, ον,
- sitting with or together with, Ζηνὶ σύνθακος θρόνων partner with Zeus of his throne, Soph.:— generally, a partner, Eur.