συνομῆλιξ
συνομῆλιξ, a comrade
συνομῆλιξ, Dor. -ᾶλιξ, ῐκος, ὁ, ἡ,
- fellow, comrade, Theoc. 18.22, AP 7.203 (Simm.), Epigr. in Inscr.Prien. 268b (ii B.C.).
συν·ομῆλιξ, ικος (ὁ, ἡ) [ῐκ] du même âge, compagnon, camarade, Anth. 7, 203 ||
➳ Dor. συνομᾶλιξ, Thcr. Idyl. 18, 22 ; Bion 15, 29.
Étym. σ. ὁμῆλιξ.
συνομῆλιξ, ικος, ὁ, ἡ, wie συνῆλιξ, von gleicher Jugend, Genosse, Kamerad ; Theogn. 1059 ; Theocr. 18.22 ; Simmi. 4 (VII.203).
συνομῆλιξ
συν-ομῆλιξ, Doric -ᾶλιξ, ῐκος,
- a comrade, Theocr.