συνομορέω
συνομορέω, to abut upon
συνομορέω,
- border on, about upon, τῇ συναγωγῇ Act.Ap. 18.7.
συν·ομορέω-ῶ, être limitrophe de, dat. NT. Ap. 18, 7.
Étym. σύν, ὅμορος.
συνομορέω, mit angrenzen, NT.
Strong 4927
*†
to border on: c. dat., Ac 18:7 (Byz.).†
συνομορέω
fut. ήσω
- to abut upon a place, c. dat., NTest.