συνυπηρετέω
συνυπηρετέω, concur in helping
συνῠπηρετέω,
- concur in helping, τῷ νομοθέτῃ Pl. Lg. 934b, cf. Arist. PA 685a21.
συν·υπηρετέω-ῶ, servir ou venir en aide à, dat. Plat. Leg. 943b ; πρός τι, Arstt. P.A. 4, 9, 10, pour qqe ch.
συνυπηρετέω, mit od. zugleich bedienen, helfen, ταὐτὸν δʼ ἔργον δρῶντα ξυνυπηρετεῖν δεῖ τῷ νομοθέτῃ τὸν δικαστήν, Plat. Legg. XI.934b.