συνυπάρχω
συνυπάρχω, exist together, coexist
συνυπ-άρχω,
- exist together, coexist, Arist. EE 1241b27, Thphr. Vent. 21, Plb. 6.39.2, Ph. 2.507, Gal. 6.441, Arr. Epict. 2.1.2; ἀλλήλοις with one another, S.E. P. 2.144; ἀναγκαῖον ἀνθρώποις συνυπάρξαι τὰς τέχνας Ph. 2.512, cf. Gal. 16.555, al.
συν·υπάρχω, exister avec ou en même temps que, dat. Phil. 2, 620 ; abs. Arstt. Eud. 7, 9, 3 ; Pol. 12, 18, 3 ; Arr. Epict. 2, 1, 2.
συνυπάρχω, mit, zugleich, zusammen sein, vorhanden sein ; Pol. 28.18.3 ; oft S.Emp.