συντυχία
συντυχία, an occurrence, a hap, chance, event, incident
συντῠχ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- occurrence, happening, incident, freq. with a qualifying epithet, ἀγαθή Thgn. 590 = Sol. 13.70; σ. κρυόεσσα Pi. I. 1.38; δεινὴ καὶ μεγάλη Hdt. 3.43; κατὰ σ. ἀγαθήν Ar. Av. 544 (lyr.); καλὴ ἡ ξ, the conjuncture is fair, Th. 1.33; ἐρωτικὴ ξ. an incident of a love-affair, Id. 6.54: without any qualifying word, μεταλλαγαὶ συντυχίας changes of fortune, E. HF 766 (lyr.); σ. τις τοιαύτη ἐπεγένετο Hdt. 3.121; συντυχίῃ ταύτῃ χρησαμένη Id. 5.41; θυμοῦμαι τῇ ξ. Ar. Ra. 1006 (anap.); ὡς ἑκάστοις τῆς ξυντυχίας . . ἔσχεν according to the circumstances of each party, Th. 7.57; ἅμα τοῦ ἔργου τῇ ξ. at the very moment of action, Id. 3.112; ἀπὸ τοιαύτης ξ. Id. 5.11; κατὰ συντυχίην by chance, Hdt. 3.74, 9.21; κατά τινα σ. Plb. 10.32.3, Gal. 16.837; κατὰ σ. also, as it happens, as a matter of fact, OGI 331.19 (Pergam., ii B.C.): pl., the chances or incidents of life, circumstances, Th. 3.45.
- 2 abs. also, acc. to the context, of good or evil chances,
- a happy event, success, Pi. P. 1.36 (pl.); συντυχίῃ χρησάμενος καὶ σοφίῃ Hdt. 1.68; θεῶν ἐπὶ συντυχίαις the happy issues due to them, S. Ant. 157 (anap.).
- b mishap, mischance, ξυντυχίᾳ βαρυνόμενοι Cratin. 166, cf. E. Tr. 1119 (anap.), El. 1358 (anap.), Pl. Phdr. 248c, etc.
- c μειράκιον . . ἀποσκορακίσαν τὴν τοῦ Πυθαγόρου σ. the intervention of P., Iamb. VP 25.112.
συντυχία, anc. att. ξυντυχία, ας (ἡ) [τῠ]
I rencontre, c. à d. conjoncture, événement, Thgn. 590 ; Pd. I. 1, 54 ; Hdt. 3, 43 ; ὡς ἑκάστοις τῆς ξυντυχίας ἔσχεν, Thc. 7, 57, chacun suivant les circonstances ; ἅμα τοῦ ἔργου τῇ ξυντυχίᾳ, Thc. 3, 112, au moment précis de l’action ; ἀπὸ τοιαύτης ξυντυχίας, Thc. 5, 11, par suite d’une telle rencontre ; κατὰ συντυχίην, Hdt. 3, 74 ; 9, 21, par hasard ; κατά τινα συντυχίαν, Pol. 10, 32, 3, par un certain hasard ; au plur. les hasards de la vie, les circonstances, les événements, Thc. 3, 45, etc. ; abs. :
1 événement heureux, Pd. P. 1, 70 ; Hdt. 1, 68 ; Soph. Ant. 158 ; Plut. Sert. 18, Alex. 20 ||
2 événement malheureux, Eur. Tr. 1119, El. 1358, H.f. 766 ; Plat. Phædr. 248c ||
II entretien, conversation, Syn. Ep. 100 ||
➳ Ion. συντυχίη, Hdt. l. c. etc.
Étym. συντυγχάνω.
1. (toevallige) gebeurtenis, voorval:
2. lot, toeval, geluk:
συντυχία, ἡ, ion. συντυχίη, das Zusammentreffen, Ereignis, Begebnis, Erfolg ; Theogn. 590 ; κρυόεσσα, Pind. I. 1.38 ; μεταλλαγαὶ συντυχίας, Eur. Herc.Fur. 766 ; Her. κατὰ συντυχίην, zufällig, 3.74, 9.21, 91 ; bes. ein glückliches Ereignis, glücklicher Ausgang, Pind. P. 1.36, wie Soph. Ant. 158 ; Eur. Hec. 215 ; Ar. Ran. 1004 ; ἀγαθή, Av. 545 ; auch Unfall, καί τινι συντυχίᾳ χρησαμένη, Plat. Phaedr. 248c ; Thuc. 3.45 u. öfter, wie Folgende ; κατά τινα συντυχίαν, zufällig, Pol. 10.32.3. – Später = das Zusammenkommen, bes. Unterredung, u. übh. Bekanntschaft.
συντυχία
- a success ταύταις ἐπὶ συντυχίαις P. 1.36
- b misfortune νιν ἐρειδόμενον ναυαγίαις ἐξ ἀμετρήτας ἁλὸς ἐν κρυοέσσᾳ δέξατο συντυχίᾳ I. 1.38
συντυχία
συντῠχία, ἡ,
συντυγχάνω
- 1an occurrence, a hap, chance, event, incident, Solon., Hdt., Attic; ὡς ἑκάστοις τῆς ξυντυχίας ἔσχεν according to the circumstances of each party, Thuc.; κατὰ συντυχίην by chance, Hdt.:—in pl. the chances of life, circumstances, Thuc.
- 2sometimes a happy chance, success, Pind., Hdt.;—or a mishap, misfortune, Eur.