συνύπαρξις
συνύπαρξις, coexistence
συνύπ-αρξις, εως, ἡ,
- coexistence, S.E. P. 2.199, M. 10.267, A.D. Adv. 194.1, Gal. 1.116.
συνύπαρξις, εως (ἡ) coexistence, Sext. P. 2, 199 ; M. 10, 267.
Étym. συνυπάρχω.
συνύπαρξις, ἡ, das Mit- oder Zugleichvorhandensein, S.Emp. pyrrh. 2.199.