σφαιρικός
σφαιρικός, globular, spherical
σφαιρ-ικός, ή, όν,
- globular, spherical, Placit. 1.14.2, al., Cleom. 1.1, al., Arist. PA 680b14 (v.l.), Ptol. Geog. 1.20.2. Adv. -κῶς like a globe, spherically, Arist. Mu. 393a1, Plu. Pyth. 2.404f.
- 2 σ. ἀριθμός, = ἀποκαταστατικὸς (q.v.) ἀριθμός, Nicom. Ar. 2.17, Theol.Ar. 48, cf. σφαιροειδής 1.2.
- II of a sphere, ἐπιφάνεια Euc. Opt. 23 (recens.Theonis); προϋφέστηκεν ἡ γεωμετρία τῆς σφαιρικῆς (sc. ἐπιστήμης) Procl. in Euc. p.37 F.: Dor. fem. σφαιρικά, ἁ, Archyt. 1.
- 2 concerning the celestial spheres, σφαιρικὰ . . [τέχνα] Ἀράτου IG 12(5).891.4 (Tenos); ὁ σ. λόγος the doctrine of the spheres, D.S. 4.27; so τὰ σ. AP 11.318 (Phld.), Porph. ap. Eus. PE 3.7, Jul. Or. 4.148b; ἡ τῶν Θεοδοσίου σφαιρικῶν ἀστρονομία, a work cited by Olymp. in Phlb. p.280 S.; called τὰ Θεοδοσίου σ. by Sch.Autol.p.4 H., and still extant with the latter title (ed. J. L. Heiberg, Abh. d. Gesellsch. d. Wiss.zu Göttingen, Phil.-Hist.Kl., N.F. xix 3, Berlin 1927).
- III ἡ -κή (sc. τέχνη), = ἡ σφαιριστική, Ath. 1.14e, 15c.
- IV -κόν, τό, name of an eye-salve, Gal. 12.784.
σφαιρικός, ή, όν :
1 qui concerne la sphère (terrestre ou céleste) Eucl. Opt. 23 ; ou en forme de sphère, sphérique, Plut. M. 883b ; p. anal. t. d’arithm. σφ. ἀριθμός, Nicom. Arithm. 131, nombre sphérique, c. à d. dont toutes les puissances se terminent par le même chiffre (seuls 1, 5 et 6 sont dans ce cas : 5, 25, 125, etc., 6, 36, 216, etc.) ; en gén. tout nombre se terminant par 5 ou 6 ||
2 qui concerne le jeu de balle : ἡ σφαιρική (s. e. τέχνη) Ath. 14c, 15c, l’art de jouer à la balle ||
3 qui concerne les corps célestes, DS. 4, 27 ; τὰ σφ. Anth. 11, 318, la théorie des sphères célestes ; ἡ σφαιρική (s. e. τέχνη) Nicom. Arithm. 70, la science des corps célestes.
Étym. σφαῖρα.
σφαιρικός, 1) kugelrund.
2) zur Kugel, zur Erd- od. Himmelskugel gehörig, sphärisch, Plut.
2) zur Kugel, zur Erd- od. Himmelskugel gehörig, sphärisch, Plut.
σφαιρικός, ή, όν
- globular, spherical: τὰ σφαιρικά the doctrine of the spheres, astronomy, Anth.