σφαγίς
σφαγίς, a sacrificial knife
σφᾰγ-ίς, ίδος, ἡ,
- sacrificial knife, E. El. 811, 1142, D.H. 7.72, Polyaen. 3.9.40.
σφαγίς, ίδος (ἡ) [ᾰῐδ]
1 couteau pour les sacrifices, Eur. El. 811, 1142 ||
2 couteau de cuisine, Polyen 3, 9, 40.
Étym. σφάζω.
1. offermes.
2. slachtmes (van een kok)
σφαγίς, ίδος, ἡ, Schlachtmesser, Opfermesser, Eur. El. 811, 1142 ; übh. Küchenmesser, Polyaen. 3.9.40.
σφαγίς
σφᾰγίς, ίδος, ἡ,
σφάζω
- a sacrificial knife, Eur.